خوشینان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خوشینان . [ خ ُ ] (اِخ ) دهی است از دهستان خورخوره ٔ بخش دیواندره ٔ شهرستان سنندج واقع در شمال باختری دیواندره و شمال دولت قلعه . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٥).
خوشینان . [ خ ُ ] (اِخ ) دهی است از دهستان خالصه ٔ بخش مرکزی شهرستان کرمانشاهان، واقع در شمال باختری کرمانشاه کنار راه فرعی دوچقا با آب و هوای سردسیری و ٣٤٥ تن سکنه . در سه محل بفاصله ٔ ٢ هزار گز واقع و موسوم به خوشینان اعظم (مشهور به ده کور)، خوشینان تپه و خوشینان اسفندیار (مشهور به باباخان ) است . در خوشینان تپه آثار خرابه ٔ ابنیه ٔ قدیمی دیده می شود. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٥).