خون دل خوردن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خون دل خوردن . [ ن ِ دِ خوَرْ / خُرْ دَ ] (مص مرکب ) آزارکسی کردن . موجب رنج و ناراحتی کسی شدن : گر خون دل خوری فرح افزای می خوری ور قصد جان کنی طرب انگیز می کنی . سعدی (خواتیم ). ◄ رنج بردن . ناراحتی کشیدن . سعی بسیار کردن : سالها اهل ادب باید که خون دل خورند تا چو صائب آشنای طرز مولانا شوند. صائب .