خونابه آشام
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خونابه آشام . [ ب َ / ب ِ ] (نف مرکب ) کنایه از ظالم . دل آزار. (آنندراج ). ◄ غمخوار : رفت صادق خان ز دهر آن نور چشم مردمی در غمش چون مردمک خونابه آشامیم ما. کلیم (از آنندراج ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خونابه آشام . [ ب َ / ب ِ ] (نف مرکب ) کنایه از ظالم . دل آزار. (آنندراج ). ◄ غمخوار : رفت صادق خان ز دهر آن نور چشم مردمی در غمش چون مردمک خونابه آشامیم ما. کلیم (از آنندراج ).