خونده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خونده . [ خُن ْ دَ / دِ ] (اِ)خانم . بی بی . بانو. (یادداشت مؤلف ): وحجت فیها زوجةالملک الناصر المسماة بالخونده و هی بنت السلطان المعظم محمد اوزبک ملک خوارزم . (از رحله ٔ ابن بطوطه ).
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی