خوندگار
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(خُ دِ) (ص مر.)<BR>۱- مخدوم، خداوندگار، سرور.<BR>۲- عنوان هر یک از پادشاهان آل عثمان.<br>
فرهنگ فارسی معین
(خُ دِ) (ص مر.) ۱- مخدوم، خداوندگار، سرور. ۲- عنوان هر یک از پادشاهان آل عثمان.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خوندگار. [ خُنْدْ / خُن ْ دِ ] (اِ مرکب ) مخفف خداوندگار. خواندگار. خاوندگار. خونگار. خوندکار. (یادداشت مؤلف ). ◄ لقبی است که ایرانیان بپادشاهان عثمانی بزمان صفویه می داده اند. خوندکار. (یادداشت مؤلف ). (ناظم الاطباء). ◄ خداوند. خوندکار. (ناظم الاطباء).