خویس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خویس . [ ] (اِخ ) قریه ای است پنج فرسنگی مشرقی ده روم به فارس . (فارس نامه ٔ ناصری ).
خویس . [ خ َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان حسین آباد بخش شوش شهرستان دزفول، واقع در ١٥ هزارگزی جنوب شوش و ٦ هزارگزی باختری راه اهواز به دزفول . این دهکده در دشت قرار دارد با آب و هوای مناطق گرمسیری . آب آن از رودخانه ٔ دز و محصول آن غلات و برنج و کنجد. شغل اهالی زراعت و راه مالرو و در تابستان می توان اتومبیل برد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).