خویش و تبار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خویش و تبار. [ خوی / خی ش ُ ت َ ] (ترکیب عطفی، اِ مرکب ) قوم و خویش . منسوبان . نزدیکان . عشیرة : ز کین و مهرش چون خلق ساعة اندر ملک همی فزاید خویش و تبار آتش و آب . ابوالفرج رونی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خویش و تبار. [ خوی / خی ش ُ ت َ ] (ترکیب عطفی، اِ مرکب ) قوم و خویش . منسوبان . نزدیکان . عشیرة : ز کین و مهرش چون خلق ساعة اندر ملک همی فزاید خویش و تبار آتش و آب . ابوالفرج رونی .