خویش پرست
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خویش پرست . [ خوی / خی پ َ رَ ] (نف مرکب ) خودپرست . متکبر. خودخواه . (یادداشت مؤلف ) : با چو تو روحانیی تعلق خاطر هر که ندارد دواب خویش پرست است . سعدی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خویش پرست . [ خوی / خی پ َ رَ ] (نف مرکب ) خودپرست . متکبر. خودخواه . (یادداشت مؤلف ) : با چو تو روحانیی تعلق خاطر هر که ندارد دواب خویش پرست است . سعدی .