خویشتن/vâže/ذخیره واژهاشتراکهمهفرهنگ فارسی معینفرهنگ فارسی معین(تَ) ۱- (اِ.) شخصیت، ذات. ۲- (ضم.) ضمیر مشترک برای اول، دوم و سوم شخص مفرد و جمع.مترادفها و واژههای مرتبطخود، خویش ≠ غیرواژه قبلی: خویشاوندواژه بعدی: خویشتن دار