خَتّار

إِلاّ کُلُّ خَتّار کَفُور «خَتّار» از مادّه «ختر» (بر وزن چتر) به معناى پیمان شکنى است. این کلمه، صیغه مبالغه است; چرا که مشرکان و گنهکاران کراراً در گرفتارى ها رو به سوى خدا مى آورند، عهد و پیمان ها با خدا مى بندند و نذرها مى کنند، اما هنگامى که طوفان حوادث فرو نشست پیمان هاى خود را پى در پى مى شکنند، و نعمت هاى الهى را به دست کفران مى سپارند.(18)