خَلائِفَ

جَعَلَکُمْ خَلائِفَ الأَرْضِ همان طور که «راغب» در کتاب «مفردات» گفته: جمع «خلیفه»، و «خلفاء» جمع «خلیف» مى باشد و «خلیف و خلیفه» هر دو به معناى جانشین و نماینده است. گاهى گفته مى شود که اضافه «ة» در «خلیفة» براى مبالغه مى باشد. بعضى دیگر از اهل لغت «خلائف» را جمع «خلیف و خلیفه» هر دو دانسته اند. و «خَلائِفَ» در سوره «فاطر» خواه به معناى جانشینان و نمایندگان خدا در زمین باشد، خواه به معناى جانشینان اقوام پیشین (هر چند معناى دوم در اینجا نزدیک تر به نظر مى رسد) دلیل بر نهایت لطف خداوند بر انسانهاست که همه امکانات زندگى را در اختیار آنها گذاشته است.(21)