خپه

خپه . [ خ َ پ َ / پ ِ ] (ص، اِ) خپک . (از جهانگیری ). فشردن گلو . (برهان قاطع) (آنندراج ) : چو این پیل شد خسته در دام او سواران خپه در خم خام او. حکیم اسدی (از فرهنگ جهانگیری ). دهر گردنده بدین پیسه رسن پورا خپه خواهدت همی کرد خبرداری . ناصرخسرو. خپه گشتم دهن و حلق فزونست چو نای وز سر ناله سما نیز چو نایید همه . خاقانی . به آب اندر خپه گشتن چو ماهی . نظامی (از فرهنگ جهانگیری ). ◄ نوعی بیماری است و عربان آنرا خُناق میگویند. (یادداشت بخط مؤلف ).