خپک

(خَ پَ) (اِ.) نک خبک.<br>

(خَ پَ) (اِ.) نک خبک.

خپک . [ خ َ پ َ ] (اِ) نان بزرگ . (از برهان قاطع) (شرفنامه ٔ منیری ) (آنندراج ) (فرهنگ جهانگیری ) : آدمیا دست ز دنیا بدار چونکه ببستند ورا با تو جنگ ورنه خود این دنیا دارد ترا بر سر ره چون بچگان را خپک . [ کذا؟ ]. سوزنی (از فرهنگ جهانگیری ). از جگر تنور شرق امر تو می برآورد قرصه ٔ زر مغربی از پس سیمگون خپک . خواجه عمید لوبکی (از فرهنگ جهانگیری ). ◄ کلفت . (از برهان قاطع) (ناظم الاطباء). ◄ (حامص ) گلو فشردن . خفه کردن . خپه نمودن . (از برهان قاطع) (فرهنگ جهانگیری ) (آنندراج ). خبه . خپه . رجوع به خپه و خفه شود : بعدل عهد تو دزدان معذب و خپه اند خنک کسی که بود ایمن از عذاب خپک . شمس فخری (از فرهنگ جهانگیری ).