خیام | رباعیات | رباعی شماره ۱۴۲
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
قانع به یک استخوان چو کرکس بودن به ز آن که طفیل خوان ناکس بودن با نان جوین خویش حقا که به است کالوده و پالوده هر خس بودن
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
قانع به یک استخوان چو کرکس بودن به ز آن که طفیل خوان ناکس بودن با نان جوین خویش حقا که به است کالوده و پالوده هر خس بودن