واژه جو

خیام | رباعیات | رباعی شماره ۱۴۸

/vâže/

گنجور؛ اشعار فارسی

نتوان دل شاد را به غم فرسودن وقت خوش خود بسنگ محنت سودن کس غیب چه داند که چه خواهد بودن می‌باید و معشوق و به کام آسودن

معنی خیام | رباعیات | رباعی شماره ۱۴۸ | واژه جو