واژه جو

خیام | رباعیات | رباعی شماره ۱۶۴

/vâže/

گنجور؛ اشعار فارسی

بر سنگ زدم دوش سبوی کاشی سرمست بدم که کردم این عیاشی با من به زبان حال می‌گفت سبو من چون تو بدم تو نیز چون من باشی

معنی خیام | رباعیات | رباعی شماره ۱۶۴ | واژه جو