واژه جو

خیام | رباعیات | رباعی شماره ۱۷

/vâže/

گنجور؛ اشعار فارسی

این کهنه رباط را که عالم نام است و آرامگه ابلق صبح و شام است بزمی‌ست که وامانده صد جمشید است قصریست که تکیه‌گاه صد بهرام است

معنی خیام | رباعیات | رباعی شماره ۱۷ | واژه جو