خیره
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(~.) [ ع. خیره ] (ص.) ۱- نیکو، نیکوکار. ۲- منتخب، برگزیده. ۳- کار نیک ؛ ج. خیرات.
(~.) (اِ.) = خیرو. خیری: گل همیشه بهار.
(رِ) (ص.) ۱- سرگشته، شگفت زده. ۲- لجوج. سرکش. ۳- ناتوان، سُست. ۴- بیهوده، دروغ.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(~.) [ ع. خیره ] (ص.) ۱- نیکو، نیکوکار. ۲- منتخب، برگزیده. ۳- کار نیک ؛ ج. خیرات.
(~.) (اِ.) = خیرو. خیری: گل همیشه بهار.
(رِ) (ص.) ۱- سرگشته، شگفت زده. ۲- لجوج. سرکش. ۳- ناتوان، سُست. ۴- بیهوده، دروغ.