خیر
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(خَ) [ ع. ] ۱- (اِ.) نیکویی. ۲- پاداش، پاداش نیک. ۳- (ص.) صواب. ۴- بابرکت.
(خَ یِّ) [ ع. ] (ص.) نیکوکار، سخت نیک.
(خِ) (ص.) ۱- خیره، سرگشته. ۲- عبث، بیهوده.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(خَ) [ ع. ] ۱- (اِ.) نیکویی. ۲- پاداش، پاداش نیک. ۳- (ص.) صواب. ۴- بابرکت.
(خَ یِّ) [ ع. ] (ص.) نیکوکار، سخت نیک.
(خِ) (ص.) ۱- خیره، سرگشته. ۲- عبث، بیهوده.