خیص

خیص . (ع اِ) ج ِ اخیص و خیصاء. (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ).

خیص . [ خ َ ی َ ] (ع اِ) خردی یک چشم و کلانی چشم دیگر. (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ).

خیص . [ خ َ ] (ع اِ) اندکی از عطا و منه : نلت منه خیصاً؛ یعنی چیزی اندک . ◄ (مص ) کم و اندک گردیدن . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ). منه : خاص الشی ٔ خیصا.