خیفق
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خیفق . [ خ َ ف َ ] (اِخ ) نام اسبی است . (منتهی الارب ).
خیفق . [ خ َ ف َ ] (ع ص، اِ) بیابان فراخ . ◄ اسبان و شتر مادگان و شترمرغان نیک تیزرو. ◄ زن که بغلهای رانش دراز و استخوانهای وی باریک باشد و گام دور دور نهد. ◄ سختی . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ).