خیف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خیف . [ خ َ ] (ع اِ) کرانه . ◄ پوست پستان شتر و گاو و مانند آنها. ◄ کرانه ٔ پستان شتر و گاو و مانند آنها. ◄ پوست پستان شتر ماده . ◄ غلاف نره ٔ شتر. ◄ جای فروتر از درشتی کوه و بلندتر از مسیل آب . ◄ هر نشیب و بلندی در روی کوه . ◄ (مص ) مصدر دیگر است برای «خوف ». (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ).
خیف . [ ی ِ ] (اِخ ) نام کیِف از ایالات معروف روس است . (از ناظم الاطباء). رجوع به کیف شود.
خیف . [ خی ی َ/ خ ُی ْ ی َ ] (ع ص، اِ) ج ِ خائف . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ).