خیمه برکندن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خیمه برکندن . [ خ َ / خ ِ م َ / م ِ ب َ ک َ دَ ] (مص مرکب ) خیمه را فرود آوردن و از مکان خود برداشتن . کنایه از تخلیه کردن مکان است : سعدی چو شد هندوی تو هل تا رسد بر موی تو کو خیمه از پهلوی تو فردای محشر برکند. سعدی .