خیم

[ په. ] (اِ.) ۱- خوی، طبیعت. ۲- استفراغ، قی.

(اِ.) ۱- زخم، جراحت. ۲- چرک گوشه چشم.

(خِ یَ) [ ع. ] (اِ.) جِ خیمه ؛ چادرها، سراپرده‌ها.