داتافرن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
داتافرن . [ ف ِ ] (اِخ ) نام یکی از محارم بسوس والی باختر. و بسوس از اقربای داریوش سوم و همان کسی است که بدستیاری چند تن دیگر داریوش را دستگیر کرد و داریوش بدست ساتی برزن و برازانت کشته شد. این محرم بسوس، یعنی داتافرن سرانجام بر ولینعمت خود نیز غدر ورزید و او را که بر اسکندر شوریده بود گرفتار و تسلیم کرد و بعدها خود او را نیز که از در مخالفت درآمده بود سکاهای داهی (داهیان ) گرفتار و تسلیم اسکندر کردند. (ایران باستان ج ٢ ص ١٦٩٦ و ١٦٩٧ و ١٦٩٨ و ١٧٢٧).