دادآور

دادآور. [ وَ ] (نف مرکب ) عدالت آورنده . دادآر : ازو ویژه آباد هر بوم و بر که یزدان دادآورش دادفر بتوفیق دادآور ذوالمنن بگسترد دین در دل مرد و زن . شمسی (یوسف و زلیخا). همی رفت یوسف بچندین جمال بتوفیق دادآور ذوالجلال . شمسی (یوسف و زلیخا). که ام منکه بر خلق پرده درم نه من ضد آیین دادآورم . شمسی (یوسف و زلیخا).