دادپرور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دادپرور. [ پ َرْوَ ] (نف مرکب ) پرورنده ٔ داد. عدل پرور : خواجه بوسهل دادپرور دین کدخدای برادر سلطان . فرخی . بزرگان آن دادپرور دیار دعا تازه کردند بر شهریار. نظامی . کرد با دادپروران یاری با ستمکارگان ستمکاری . نظامی .