دار غرور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دار غرور. [ رِ غ ُ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) سرای خودخواهی و خودبینی، کنایت از دنیا : بشادی جهان دل را مکن شاد که آن دار غرور آمد ز بنیاد. ناصرخسرو. دورباد از خجسته مجلس تو نکبت دهر پیر و دار غرور. سوزنی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دار غرور. [ رِ غ ُ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) سرای خودخواهی و خودبینی، کنایت از دنیا : بشادی جهان دل را مکن شاد که آن دار غرور آمد ز بنیاد. ناصرخسرو. دورباد از خجسته مجلس تو نکبت دهر پیر و دار غرور. سوزنی .