دار فرج

دار فرج . [ رُ ف َ رَ ] (اِخ ) محله ای در مشرق شهر بغداد، بالای بازار یحیی . فرج نام یکی از غلامان حمدونه بنت غضیض است که از کنیزکان رشید بوده و از او فرزندی آورده است . دار فرج از بناهای استوار کرانه ٔ دجله بوده است . (از معجم البلدان ).