دارابی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دارابی . (اِخ ) میرزا محمدعلی دارابی معروف به بهار پسر میرزا اسحاق شیخ الاسلام از اکابر بروجرد بوده و مانند پدر منصب شیخ الاسلامی داشته و بقضاوت مشغول بوده و در سال ١٢٦٠ هَ . ق . درگذشت . (ریحانة الادب ج ١ بهار). رجوع به بهار شود.
دارابی . (اِخ ) دهی از دهستان میرده بخش مرکزی شهرستان سقز. چهل هزارگزی جنوب باختر سقز. یازده هزارگزی شمال شوسه ٔ سقز به بانه . کوهستانی . سردسیر. سکنه ٔ آنجا صد و پنجاه نفر. آب آن از چشمه . محصول آن غلات، لبنیات، توتون . شغل اهالی زراعت و گله داری و راه آنجا مالرو است . (فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٥ ص ١٦٩).
دارابی . (اِخ ) شاه محمد معروف به دارابجردی رجوع به دارابجردی شود.