دارافزین
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اَ) (اِ.) = داربزین. داروزین:<BR>۱- نردهای که جلو اتاق یا ایوان درست کنند.<BR>۲- تکیه گاه، طارمی.<br>
فرهنگ فارسی معین
(اَ) (اِ.) = داربزین. داروزین: ۱- نردهای که جلو اتاق یا ایوان درست کنند. ۲- تکیه گاه، طارمی.
لغتنامه دهخدا؛ نسخه SQL
دارافزین . [ رْ اَ ] (اِ) دارآفرین . تکیه گاه و محجر تخت و صفه و بام و تکیه گاه مطلق . (انجمن آرا). دارابزین : بخیره چشمی سوراخهای دارافزین بسرخ رویی دیوارهای آتشدان . روحانی سمرقندی . رجوع به دارآفرین شود.