داربلوط بالا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
داربلوط بالا. [ ب َ طِ ] (اِخ ) دهی از دهستان بابالی، بخش چقلوندی شهرستان خرم آباد. در شش هزارگزی شمال چقلوندی دوهزارگزی باختر راه فرعی چقلوندی به بروجرد واقع و دامنه ای سردسیر مالاریائی و سکنه ٔ آن ٢٤٠ تن است آب آن از چشمه ها، محصول آن غلات، لبنیات و پشم . شغل اهالی زراعت و گله داری و صنایع دستی زنان قالی بافی است . راه مالرو دارد. ساکنین از طایفه ٔ شمس الدین بوده و در زمستان قشلاق می روند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).