دارحلقه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(حَ قِ) [ ع - فا. ] (اِ.) یکی از اسبابهای ژیمناستیک شامل دو حلقة آویخته از میلهای به ارتفاع ۵/۵ متر که ورزشکار با گرفتن حلقهها و آویزان شدن از آن به اجرای حرکات نمایشی میپردازد.<br>
فرهنگ فارسی معین
(حَ قِ) [ ع - فا. ] (اِ.) یکی از اسبابهای ژیمناستیک شامل دو حلقه آویخته از میلهای به ارتفاع ۵/۵ متر که ورزشکار با گرفتن حلقهها و آویزان شدن از آن به اجرای حرکات نمایشی میپردازد.
فرهنگ املایی
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی