داسگاله

داسگاله . [ ل َ / ل ِ ] (اِ مرکب ) داسکاله . داسگله . دهره ای بود کوچک . (حاشیه ٔ فرهنگ اسدی نخجوانی ). دهره ٔ کوچک بود که تره و گیاه درودن را بکار آید : چون درآمد آن کدیور مرد زفت بیل هشت و داسگاله برگرفت . رودکی . ای تن ار تو کارد باشی گوشت فربه بُر همه چون شوی چون داسگاله خود نبری جز پیاز. ابوالقاسم مهرانی . رجوع به داسکاله و نیز رجوع به داستخاله شود.