داشتی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
داشتی . (حامص ) (در ترکیب ) ناداشتی، فقر : ز دنیا برم رنگ ناداشتی . نظامی . نیز رجوع به داشت شود.
داشتی . (اِخ ) این کلمه به این صورت در فهرست کتاب نزهةالقلوب (مقاله ٔ سوم چ اروپا) آمده است اما در متن دشتی ضبط شده و صحیح کلمه هم دشتبی است مخفف دشتایی، بلوکی در جنوب شهر قزوین . رجوع به دشتبی و دشتابی (دشت آبی ) شود. (نزهةالقلوب مقاله ٔ سوم چ اروپا ص ٢٢١).