داغ بلندان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
داغ بلندان . [ غ ِ ب ُ ل َ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از نشانی باشد که به سبب سجده کردن بسیار در پیشانی مردم بهم می رسد. (ازبرهان ) (انجمن آرا). داغ بلند. چَسَنگ .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
داغ بلندان . [ غ ِ ب ُ ل َ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از نشانی باشد که به سبب سجده کردن بسیار در پیشانی مردم بهم می رسد. (ازبرهان ) (انجمن آرا). داغ بلند. چَسَنگ .