داغان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
داغان . (ص ) متلاشی . در تداول عامه، درب و داغان ؛ سخت متلاشی و ازهم پاشیده . ◄ پراکنده . داغون (در تداول مردم تهران ).
داغان . (اِخ ) نام محلی کنار راه قم و اصفهان میان دوراهه ٔ کاشان و قلعه چم . در ١٧١٥٠٠گزی تهران .