دالاندار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دالاندار. (نف مرکب ) خداوند و مالک و دارنده ٔ دالان . حافظ دالان، و دالان بازار تنگ است که بردوسو دکان دارد. نگهبان سرا یا تیمچه یا بازار تنگ سرپوشیده، مناسبت آنکه مقیم دالان کاروانسرا و تیمچه و بازار است و خروج اشخاص و اجناس را مراقبت دارد.