داله

(لِ یا لَ) [ ع. دالة ]<BR>۱- (اِفا.) مؤنث دال ؛ راهنما، هادی.<BR>۲- (اِ.) آشنایی.<BR>۳- ناز.<BR>۴- جرأت، گستاخی.<br>

(لِ یا لَ) [ ع. داله ] ۱- (اِفا.) مؤنث دال ؛ راهنما، هادی. ۲- (اِ.) آشنایی. ۳- ناز. ۴- جرأت، گستاخی.

دالة. [ دال ْل َ ] (ع اِمص ) دالت . اسم است اِدلال را، ای ما تدل به علی حمیمک . قال فی الغریبین : هو شبه جراءة علیه . (منتهی الارب ). رجوع به دالت شود. ◄ ناز کردن . دَل ّ. (از منتهی الارب ). ◄ (اِ) ناز.

داله . [ ل َ ] (ع اِ) شهرت . ج، دال . (منتهی الارب ) (آنندراج ).

داله . [ ل َ / ل ِ ] (اِ) دال .پرنده ٔ شکاری . (شعوری ج ١ ص ٤٢٦). رجوع به دال شود.