دالوند
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دالوند. [ وَ ] (اِخ ) نام یکی از ایلات کرد ایران، از طوایف پیشکوه تیره ای از ایل بیرانوندند و ساکنین ناحیه ٔ دالوند شهرستان خرم آباد میباشند. (از جغرافیای سیاسی کیهان ص ٦٧) (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).
دالوند. [ وَ ] (اِخ ) نام یکی از دهستانهای بخش زاغه شهرستان خرم آباد. این دهستان در شمال بخش واقع و محدود است از شمال به چقلوندی از جنوب به دهستان سگوند و از خاور به دهستان رازان و از باختر به دهستان ده پیر. موقعیت طبیعی : کوهستانی است و سردسیر و مالاریایی و آب آن از سرابهای دوکوپ زاغه، گاومیر، کلوم در، خرسد دولیسگان، بید گیجه، احمدی و رنگرزان شیرخان است . مرتفعترین کوههای دهستان عبارتند از: کوههای بلومان و لوچ که مراتع مرغوبی در سینه و دامنه ٔ آن وجود دارد. این دهستان از ٣٠ آبادی تشکیل شده است و قراء مهم آن : دولیسگان . زاغه بالا. چقلوند رود میباشند ساکنین از طوایف دالوند سادات هستند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).