دامبول و دمبول
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دامبول و دمبول . [ ل ُ دُ ] (اِ صوت مرکب، از اتباع ) دامبول و دیمبول . حکایت آواز و ضرب و دورویه و تنبک و نقاره و مانند آن در عروسی ها و خانه ها و غیره : دامبول و دمبول نقاره، عروس تومون نداره، داماد رفته بیاره، ساق و سلامت نیاره .