دانه نشان

دانه نشان . [ ن َ / ن ِ ن ِ ] (نف مرکب ) نشاننده ٔ دانه . که دانه نشاند. که ترصیع کند. که دانه های گوهر در چیزی جای دهد. ◄ (ن مف مرکب ) دانه نشانده . دانه آمود. مرصع. دارای قطعات خرد و درشت از احجار قیمتی . از جواهر و سنگهای گرانبها بقطعات خرد و درشت درنشانده (در حلقه، یا انگشتری، یا شمشیر و خنجر و تاج و غیره ).

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی