دانگه

دانگه . [ گ َ / گ ِ ] (ص ) مرکب آارهوس است از: دانگ + هاء. و آن در ترکیب با اعداد خاصه با عدد دو چهار و شش مستعمل است و تنها بکار نرود و کلمات دودانگه و چهاردانگه برای اسامی محل مخصوصاً بلوکات و بصورت اسم خاص مستعمل است . برای مثال به سفرنامه ٔ مازندران و استراباد رابینو بخش انگلیسی ص ٥١ و ٥٦ و ٥٧ و ١٢٣ و ١٢٤ رجوع شود. و در ترکیب ششدانگه به معنی تمام و کامل و دربست و همگی و کل چیزی است .