داود الظاهری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
داود الظاهری . [وو دُظْ ظا هَِ ری ی ] (اِخ ) ابن علی بن خلف اصفهانی مکنی به ابوسلیمان از مشاهیر علماء اتقیاست نیاکانش از اصفهانند اما در کوفه به سال ٢٠٢ هَ . ق . بزاده است و به سال ٢٧٠ در بغداد درگذشته و از جانبداران استوار و پابرجای امام شافعی بوده و در مدح وی کتابی نگاشته است . وی امام مذهب معروف به ظاهریه است و در حلقه ٔ درس وی بیش از چهارصد طالب علم گرد می آمده است .(قاموس الاعلام ترکی ). زرکلی در الاعلام گوید. طایفه ٔ ظاهریه بدو منسوبند و این نام از آن جهت بدیشان داده اند که بظاهر کتاب خدای و سنت پیغمبر اکرم کار میکرد و از تأویل آن و رأی و قیاس روی گردان بود و نخستین کس بود که این عقیده آشکار کرد. ثعلب گوید عقل داوداز دانشش بیش بود او را تصانیفی است و ابن الندیم نام آن تصانیف را ذکر کرده است . (الاعلام زرکلی ج ١ ص ٣٠٤). و نیز رجوع به اوراق صولی ص ٨٣ و تاریخ الخلفاء سیوطی ص ٢٤٥ و الراضی ص ٨٣ و داودبن علی بن ... شود.