داوری جستن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
داوری جستن . [ وَ ج ُ ت َ ] (مص مرکب ) محاکمه کردن . بازپرسی کردن : سپهبد [ بهرام چوبینه ] ز کژی و گندآوری نبد آگه از جستن داوری دو برد یمانی بیکسو نهاد دو موزه بنامه نکرد ایچ یاد. فردوسی . مرا زیبد اندر جهان برتری نیارد ز من جست کس داوری . فردوسی . ◄ جنگ جوئی . جنگ طلبی . جستن رزم و نبرد : ازیشان نیامد بجز بَتّری بگرد جهان جستن داوری . فردوسی .