داوری مازندرانی

داوری مازندرانی . [ وَ ی ِ زَ دَ ] (اِخ ) شاعرست . او راست : روزگار و هرچه در وی هست بس ناپایدارست ای شب هجران تو پنداری برون از روزگاری آفتابا از درمیخانه مگذر کاین حریفان یا بنوشندت که جامی یا ببوسندت که یاری .