داوودی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
داوودی . (اِخ ) احمدبن علی بن عتبةالداوودی مورخ است و کتاب معروف عمدة الطالب فی انساب آل ابی طالب ازوست . (الاعلام زرکلی چ ١ ج ١ ص ٥٦).
داوودی . (اِخ ) محمدبن عبدالحی بن رجب الداودی از دانشمندان دمشق است و هم بدانجا متولد شده و از فضلای آنجا دانش آموخته . او راست : «حاشیة علی شرح المنهج » و «حاشیة علی بن عقیل علی الالفیة در نحو). در پایان زندگی نابینا گشت و به دمشق درگذشت (١١٦٨ هَ . ق .). (الاعلام زرکلی ج ٣ ص ٩١٣).
داوودی . (اِ) (گل ...) رجوع به داودی شود.