دایاق
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دایاق . (اِخ ) دایاک . نام قومی از مردم بومی جزیره ٔ بورنئو از جزایربحر اقیانوس آرام . رجوع به قاموس الاعلام ترکی شود.
دایاق . (ترکی، اِ) کلمه ٔ ترکی است به معنی مطلق تکیه و قائمه و اختصاصاً چوبی که بپای درخت یا گلبن زنند و بندند تا درخت یا گلبن از باد یا بسیاری بار نیفتد و یا شاخه های آن نشکند. شمع. قائمه . هاچه .