دایة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دایة. [ ی َ ](ع اِ) جای رحل از پشت اشتر. دای . (مهذب الاسماء).
دایة. [ ی َ ] (اِخ ) رجوع به عبداﷲبن محمد اسدی شود.
دایه . [ ی َ ] (اِخ ) صاحب کتاب مرصادالعباد. رجوع به نجم الدین رازی و یا نجم الدین دایه و غزالی نامه چ ١ ص ١٠٣ و تاریخ گزیده و مرصادالعباد شود.