داین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
داین . [ ی ِ ] (اِخ ) دهی جز دهستان فراهان پائین بخش فرمهین شهرستان اراک . در ٣٤ هزارگزی جنوب باختر فرمهین . راه نیمه شوسه به اراک دارد با ٥٠١ سکنه . آب آن قنات . محصول آنجا غلات و بنشن و انگور. شغل اهالی زراعت و قالی بافی است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٢).
داین . [ ی ِ ] (ع ص ) وامخواه . طلبکار. مقابل مدیون . وام ده . بستانکار. قرض دهنده . وام دهنده . مقابل بده کار. مقابل وام دار. که بدیگری بعنوان وام نقدی داده است .